Shamaev odsłonił kulisy rozstania z Pudzianowskim: Po piętnastu latach, tak, mam do niego pretensje
Arbi Shamaev opowiedział szerzej o zakończeniu wieloletniej współpracy z Mariuszem Pudzianowskim. Trener przyznał, że najbardziej zabolał go nie sam fakt zmiany szkoleniowca, lecz sposób, w jaki wszystko zostało przeprowadzone podczas przygotowań do walki z Eddie’em Hallem.
Shamaev przez około piętnaście lat był jednym z najważniejszych trenerów „Pudziana”. Ich współpraca została raz przerwana, gdy były strongman na pewien czas przeniósł się do Piotra Jeleniewskiego, ale później obaj ponownie zaczęli pracować razem.
W rozmowie z Arturem Mazurem w programie „Klatka po klatce” trener wrócił do całej historii i przyznał, że przez lata nie mieli większych problemów.
– Pracowałem z Mariuszem piętnaście lat. Jeżeli się na coś umówiliśmy, nie mieliśmy problemu jeśli chodzi o finanse. Przygotowałem go na osiemnaście walk, wygrałem z nim piętnaście. Przegrana walka z Różalem, Bedorfem i Kołeckim. Na ostatniej walce, którą przegrał z Hallem, zawiodłem się. Zawiodłem się bardzo i od tego czasu ani razu nie dzwoniliśmy, ani razu nie rozmawialiśmy i wydaje mi się, że nigdy nie będziemy rozmawiać. Przykro się skończyło.
Shamaev zdradził, co najbardziej zabolało go w decyzji „Pudziana”
Szkoleniowiec podkreślił, że nie ma problemu z samym faktem zmiany trenera. Jego zdaniem w takich sytuacjach kluczowa jest jednak szczera rozmowa i jasne zakomunikowanie decyzji.
– Rozstanie mocno otworzyło oczy. Nie krytykuję, każdy podejmuje decyzje. Zmiana trenera to nie jest nic złego. Tylko trzeba mówić o tym wprost. To jest najważniejsze: być szczerym, usiąść, powiedzieć, że to i to mi nie pasuje, a to chciałbym zmienić. Rozmowa to jest podstawa, a tutaj tego nie było.
Do ostatecznego rozstania doszło podczas przygotowań Pudzianowskiego do starcia z Eddie’em Hallem. W tym czasie Shamaev zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi i trafił do szpitala.
– On te przygotowania zaczął pół roku wcześniej, nie wiedząc, czy będzie Hall, czy nie, jeśli dobrze pamiętam. Potem jak ogłosili walkę, były jeszcze trzy miesiące. Ja byłem w szpitalu. On przyjechał do szpitala. Wiedział, że jest duże prawdopodobieństwo, że z tego szpitala nie wyjdę, i on poszedł do innego trenera.
– Ja leżąc w szpitalu, byłem pod adrenaliną, bo nie mogłem zasnąć, bo miałem tak wysoki cukier. Leżąc na SOR-ze, wysłałem wiadomość do jego menadżerki, że o wszystkim poinformowałem Anzora, on zna całkowicie plan i przygotowania i że proszę zadzwonić do Anzora, on pociągnie wszystko, a co będzie się działo, ja na walkę przyjadę.
W podobnym czasie pod skrzydła Shamaeva trafił Artur Szpilka. Trener przytoczył jego zachowanie jako kontrast do tego, co wydarzyło się w relacji z Pudzianowskim.
– Artur napisał do mnie: „Trenerze, jeśli coś potrzebujesz, jestem gotowy, pomogę. Jak coś, to nie martw się, ja będę dalej w grupie z Anzorem robił treningi”. Dwa, trzy dni przed walką wyszedłem ze szpitala. Obejrzałem ostatnie sparingi Artura, pojechałem z nim na walkę, a Mariusz pojechał do innego trenera przygotowywać się. Po piętnastu latach. Tak, mam do niego pretensje. Nie będę ukrywał.
Na koniec Mazur zapytał jeszcze, czy trener i „Pudzian” rozliczyli się finansowo za ostatni okres współpracy.
– To zostawię dla siebie.
Z wypowiedzi Shamaeva wynika jasno, że po tylu latach wspólnej pracy liczył przede wszystkim na rozmowę i szczerość. Tego, jak sam przyznał, w końcówce ich współpracy zabrakło.
